Evet evet var. Bit ne yer abi... öyle bit değil be oğlum. Saçmalıklar dolmuş etrafımıza, gözünün içine bakarken göremez olmuşsun onu be abi. Yazık değil mi ? Düşünürken düşünceleriyle daha o söylemeden kavga eder olmuşsun. Doğru değil mi? Dinlemez olmuşsun onu, umursamaz olmuşsun, ne söylerse aksini iddia eder olmuşsun. Neyi bu zamana kadar beğenirdin de beğenmez olmuşsun günleri. Yaşanmaz dersin de yaşarsın ya öyle laubali olmuş artık bakışlar ve sözler. Konuşsan ne fark eder doğrular dışarıda. Kovalasan ne fark eder doğruları yanlışlarınla.
Olasılıklar vardır hani, "belki lan" dersin arada. Umursamazsın, karşıyı alışılmış gibi görmekten öteye geçemezsin, kısacası sen neysen o olmuşsundur her zaman. Ne attığın adımın önemi vardır artık, ne nefes nefese kalmanın. Bakarsın ya "abi haklı ama benim de doğrularım yok değil" dersin. Bunca yıl bildiklerimiz yanlışmış desem ne fark eder, her yanlışımda bütün doğrularım gider olmuş. Sıfırda sayarken. Ben düşmanmışım aslında, her normal konuşmada kaçarken anladım savunmasız yakalandım laflarınla. Ağır desem değil de hani, ama can alıcı derler ya tek kelime alıyor canımı. Canım yanıyor desem ne değişir.
Hadi diyelim zamanı da geri aldık... Tekrar geleceğe aynı ayakkabılar ve doğrusuz yürümek neyi değiştirir. Onu da geçtim de bizim bu çatışmalarımız bizden aldıklarından başka daha başka ne yapabilir. Sen sensin abicim, hala o bildiğim sensin, söyle bana senin bakış açın değişmedikçe benim hayatımdaki açılar değişmiş, senin hayatında ne değişir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder